Wanderlust@Mechelen

Mensenrechten zijn universeel, maar gelden ze voor iedereen? De openingszin van Alicja Gescinska galmt door de speakers en we zijn vertrokken.
Wanderlust hostte gisteren binnen het stadsfestival op.recht Mechelen een interactieve debatavond in congrescentrum Lamot aan de Haverwerf (een van de mooie plekjes in onze stad). 

Mooie setting, mooi programma. Als leerkracht keek ik enorm uit naar de gesprekken tussen Saskia Van Nieuwenhove en Philippe Vandaele. Het gaat er zeker over mijn doelgroep: jongeren. Daarnaast luisterde ik graag mee naar Assita Kanko over vrouwenrechten (wooooop emancipation!!).

Maarrrrrrr.... Dan laat je je verleiden om door de kanalen te zappen. - Oh ja, 't concept van deze Wanderlustavond: twintig experts gaan in een eerste ronde in gesprek met elkaar. Erg interessant omdat je je met hun onderwerpvraag al wat kan orienteren. Je kan elk gesprek mee beluisteren via een hoofdtelefoon. - En zo kom ik terecht bij onze burgervader Bart Somers in gesprek met Barbara Oomen. En daar val ik midden in de voorstelling van hoe een stad haar beleid kan stoelen op de mensenrechten. Meteen ben ik geintrigeerd en ik blijf even hangen tot ik Christophe Busch, de big boss van de Dossinkazerne hier in Mechelen, zie zitten. Hij heeft het over hoe we moeten leren om gaan met conflict want een conflictloze wereld is een utopie.

Na twintig minuten schudt de gastvrouw je zachtzinnig uit je bubbel om tot de constatatie te komen dat je eigenlijk van elk gesprek meer wil weten en ook de andere experts hier hun mening over wil horen. De eerste ronde met gesprekken tussen expert vs publiekslid beginnen en ik merk dat ik begin te zappen op zoek naar een voor mij relevant gesprek. Deze keer geen orienterende vraag die je helpt. Het is net als een naald in een hooiberg. Idem ronde twee.

Tussen de twee ronden in zijn we de toeschouwers van een Nomobzspektakel: Lizette ontroert me met haar poetry "moeder ik wil geen vrouw meer zijn" en krak doet mijn moederhart. De dansers werkten rond religie. Het woord diversiteit vloog de hele avond al heen en weer tussen de sprekers, maar nu krijg ik pas het gevoel dat er aan de oppervlakte gekrabt wordt. Deze Wanderlustavond heeft namelijk vooral de blanke middenklasser bereikt. Ik zie ook bij de experts niet echt veel diversiteit: enkel qua disciplines is er een mooie variatie. Als 'doener' zie ik dan misschien liever mensen met concrete hands on approach op het platform.

Het fijnste aan de hele avond: met de mensen rond je ook van gedachten wisselen. Zo toevallig met Kristof Calvo. Maar ook met een toevallige liftgenote wiens aanbod voor een drankje ik helaas moest afslaan: man en dochters wachtten me op thuis.

Heb je de kans om in de toekomst deze vorm van voyeuristische tete a tetes bij te wonen, bereid je dan goed voor en kies zorgvuldig wie je auditief wil begluren.